.:. Nice & Lovely .:.

 

      عاشق این آهنگ با صدای رضا صادقی ام ، اونم چی؟هدفون تو گوش، ولوم بلند یا تو ماشین

       پشت فرمون ترجیحا زیر بارون...    :

    نه میتونم دورشم از تو  ،  نه میتونم که بمونم  ،  من نه شاهزادۀ عشقم  ،  نه شهاب آسمونم

                             تو نه نیستی و نه هستی       دیگه خسته م از خیالات 

                              مونده بی جواب و مبهم          توی زندگی سوالات   

   تو یه رنجی ، تو همیـشه ، اگه جون نگیره ریشه ، اگه باز بگی نمیشه ،  اگه یک روزی بدونم  

   بودن و موندن یادت ، واسه قلب عاشق من ،  که یه عمری عاشقت بود ، مث درد زهر نیشه  

   توکه هستی ، زندگی هست ، قدرت هر خستگی هست  ،  میشه دست قسمتو بست

   زیر ضربه های لعنت ، پی دشمنه تو خلوت ، که میکوبه میسوزونه ، هر خیال عاشقونه

                                                بود و خوند و موند و نشکست...

      

 

.:. هوای حوصله ابریست ... .:.

 

    مدام می گویم از گناه ناکرده و از حسرت قلب پاک و بی آلایشم، افسوس...

 افسوس که " چون سنگها صدای مرا گوش میکنی  ،  سنگی و ناشنیده فراموش میکنی "...

 امشب از پس پردۀ نقره ای رنگ مهتاب، ستاره ای برای همیشه خاموش شد و رگ دلی را زد که به

 شقاوت آسمان شب ایمان آورد... 

 دلی تن به تقدیر داده که سرنوشت ناگوارش را همچو شرابی تلخ به طعم حقیقت یک نفس مینوشد،

 شاید که مستی برای مدتی چند پیام آور بی خبری از غم ستاره ای باشد که با غروبش آسمان و

 زمین را در ماتم از دست رفتنش شریک کرد...

 آری، اما جویبار زندگی همچنان جاریست...

                                   

                                              همه شب با دلم کسی میگفت

                                              سخت آشفته ای ز دیدارش

                                              صبح دم با ستارگان سپید

                                              میرود، میرود، نگهدارش 

                                              من به بوی تو رفته از دنیا

                                              بی خبر از فریب فرداها

                                              روی مژگان نازکم می ریخت

                                              چشمهای تو چون غبار طلا

                                              تنم از حس دستهای تو داغ

                                              گیسویم در تنفس تو رها

                                              می شکفتم زعشق و میگفتم

                                             "هرکه دلداده شد به دلدارش

                                              ننشیند به قصد آزارش 

                                              برود، چشم من به دنبالش

                                              برود عشق من نگهدارش"

      بعدش نوشت:

   - هوای حوصله ابریست رفیق...

 

.:. مورد عجیب من .:.

 

 چشمامو باز میکنم.اتاق تاریک و خونه ساکته، آروم بلند میشم موبایلمو برمیدارم و ساعتو میبینم،

۲۳:۵۹...

میرم دستشویی صورتمو میشورم، میام تلویزیون رو روشن میکنم، آخرای فوتباله، بارسا سه هیچ

جلوئه.لم میدم رو کاناپه و کانال هارو بالا پایین میکنم.میرسم به کانالی که به نظر فیلم خوبی داره

میده.فیلمو تا آخر میبینم آخرشم اسمشو نمی نویسه.میزنم اون کانالی که فوتبال میداد،گزارشگر

داره اسم بازیکن ها رو میخونه، شماره ۱ ویکتور والدس...      ۲۲:۱۵ ...

احساس میکنم گشنمه میرم و غذا گرم میکنم و شام میخورم و یه راست میرم سروقت پی سی.

نمیدونم چه مدت تو نت میچرخم و به کارای عادی دیگه میرسم...  ۲۰:۳۰...

لباسامو میپوشم و میزنم بیرون.یه راست میرم الماس و بوتیک کابوی پیش فرزاد و اون شلواری رو

که میخواستم چند وقته میگیرم و میرم سمت ایستگاه مترو، سوار میشم... ۱۸:۳۰ ...

از ایستگاه که میام بیرون هوا کم کم داره روشن میشه.سوار تاکسی میشم و یه راست میرم در

خونه امیر و کلی معطل میشم تا میاد پایین و میریم باهم سراغ کتاب و باتری واسه گوشی موبایل

خواهرش...   ۱۷:۰۰ ...

هوا دیگه روشن شده.از امیر جدا میشم و میرم در گالری دنبال خواهری و باهم برمیگردیم خونه.

بابا میاد و ناهار میخوریم.میرم تو اتاقم میخوابم... ۱۳:۳۰ ...

بیدار میشم و میرم سمت میز چنتا کتاب و جزوه میذارم تو کیف و لباس میپوشم که برم دانشگاه،

امروز سه تا کلاس دارم...  ۱۲:۰۰ ...

میرم پارکینگ ماشینو برمیدارم، درو میبندم و میرم در خونه بابک اینا.میس میندازم بعد از ۱۰ مین

سر و کله ش پیدا میشه.یه راست گازشو میگیرم سمت دانشگاه...

۱۱:۰۰ ... استاد هنوز نیومده، میریم سمت بورد، نوشته نمیاد آخ جووون بریم سایت...

۱۰:۳۰ ... ازسایت بیرون میایم میریم سمت کلاس اجزاء.استاد سر کلاسه.میریم تو چپ چپ نگاه

میکنه ولی هیچی نمیگه، میشینیم....

۹:۰۰ ... کلاس تموم میشه و میزنیم بیرون.میرم یه خودکار میگیرم این لعنتی جوهر پخش میکنه.

برمیگردم و با علی و بابک و امیر میریم سمت کلاس پلاستیسیته...

۷:۳۰ ... کلاس تموم میشه.میریم سمت پارکینگ.وای چقد خوابم میاد دیشب دیر خوابیدم....

۶:۰۰ ... صبحونه میخورم، میپرسم خواهری کجاست؟مامی جواب میده خوابه.هوا تقریبا تاریک شده.

خمیازه میکشم و میرم سمت اتاقم، چه روز پر کاری خسته شدم...!

۵:۳۰ ... میخوابم...

        Any idea is equal to 1 wonder

 

.:. خاکستری .:.

      

    زندگی صحنه ی رنگین ریاست، همه مشتاق به آن می نگریم...

      عاقبت از پس تقدیر چو باد، روزی از لاشه ی آن می گذریم...

        زندگی خاطره ای بیش نبود، بهر ما جز غم و تشویش نبود...

           به کدام خاطره اش خوش باشم؟ که کدام خاطره اش نیش نبود...

            

.:. مثل هیچکس .:.

 

   قرآن... من شرمندۀ توام اگر از تو آواز مرگی ساخته ام که هروقت در کوچه مان آوازت بلند میشود

همه از هم میپرسند:" چه کس مرده است؟" چه غفلت بزرگی که می پنداریم خدا تورا برای مردگان

ما نازل کرده است...

  قرآن... من شرمندۀ توام اگر تورا از یک نسخۀ عملی به یک افسانۀ موزه نشین مبدل کرده ام...

یکی ذوق میکند که تورا بر روی برنج نوشته، یکی ذوق میکند که تورا فرش کرده، یکی ذوق میکند که

تورا با طلا نوشته، یکی به خود می بالد که تورا در کوچکترین قطع ممکن منتشر کرده و ...!

آیا واقعا خدا تورا فرستاده تا موزه سازی کنیم؟

  قرآن... من شرمندۀ توام اگر حتی آنانکه تورا می خوانند و تورا میشنوند، آنچنان به پایت می نشینند 

که خلایق به پای موسیقی های روزمره می نشینند.اگر چند آیه از تورا به یک نفس بخوانند مستمعین

فریاد میزنند: "احسنت"...!  گویی مسابقۀ نفس است...

  قرآن... من شرمندۀ توام اگر به یک فستیوال مبدل شده ای که حفظ کردن تو با شمارۀ صفحه،خواندن

تو از آخر به اول یک معرفت است یا یک رکوردگیری.ای کاش آنانکه تورا حفظ کرده اند حفظ کنی تا

اینچنین تورا اسباب مسابقات هوش نکنند.خوشا به حال هرکس که دلش رحلی است برای تو،

آنانکه وقتی تورا میخوانند چنان حظ میکنند گویی که قرآن همین الان بر ایشان نازل شده است...

 آنچه ما با قرآن کرده ایم تنها بخشی از اسلام است که به صلیب جهالت کشیدیم...    

                                                                                                                   "دکتر شریعتی"

      بعدش نوشت:

  - به این فکر میکنم که اگه الان دکتر زنده بود و بر فرض محال یکی از پست های مهم اجرایی مملکت

 دستش بود، الان وضع چطور بود؟

 

.:. ... .:.

 

 

.:. سقوط .:.

 

      تیوی داره با ملت راجع به هدفمندی یارانه مصاحبه میکنه صداش میاد همه دارن به به و چه چه

میکنن و آی که داریم میمیریم واسش و زودتر هدفمند کنید و آآآآی جون و آآآخ که چقد خوبه و اینا...

موندم حیرون که آخه پس اینایی که هر روز دور و برم کلی آه و ناله و لعن و نفرین میکنن از دست این

قضیه کوشن پس؟!مگه میشه بین این همه آدم یه مخالف وجود نداشته باشه؟سانسور و دروغ و

خر فرض کردن مردم به نظرم بزرگترین رنج ملتیه که هنوزم تو شوک این مونده که کیه و چیه و کجای

دنیاس.آیا ایرانیه؟عربه؟مسلمونه؟مسیحیه؟یهودیه؟باید حجابو رعایت کنه؟نکنه؟عاشورا مشکی

بپوشه؟نپوشه؟بترسه؟اگه نترسه که با جونش بازی کرده و خلاصه هزار و یک سرگردونی و حیرونی

دیگه که تا وقتیکه نفهمه جایگاهش کجاس و کدوم طرفیه بیشتر و بیشتر به شعورش توهین میشه

و روز به روز احمق تر از قبل فرض میشه.انقد با جسارت این عمل تکرار میشه که ملت خودشونم

کم کم باورشون شده که این درست میگه.متاسفم،اول از همه واسه خودم و بعدش واسه بقیه مردم

مملکتم و نگران...نگران آینده ای که هیچ نقطه روشنی توش نیس.این روزا دوس دارم از ایرانی بودنم

فقط اسمشو یدک بشم و دور از اینجا و توی غربت هرچند تلخ و ملال آور تاریخ تمدن سرزمینمو واسه

اجنبی ها بشکافم و از تخت جمشید بگم و کورش و داریوش تا شاید گذر زمان یادم بره...

یادم بره که جز اینا چیزی هم وجود داشته...

دلم هوای غربت کرده و این پارادوکسیه که ناچارا و به رغم عقایدم به احساسم تحمیل شده...

و این یعنی سقوط...

 یعنی فاجعه...

یعنی...

     بعدش نوشت:

 - درد من تنهايي نيست؛بلكه مرگ ملتي است كه گدايي را قناعت، بي عرضگي را صبر و با تبسمي 

    برلب، اين حماقت را حكمت خداوند مي نامند...

 

 

.:. مرگ تدریجی یک رویا .:.

 

به تو سلام می‌کنم کنارِ تو می‌نشینم
و در خلوتِ تو شهرِ بزرگِ من بنا می‌شود

اگر فریادِ مرغ و سایه‌ی علفم
در خلوتِ تو این حقیقت را باز می‌یابم

خسته، خسته، از راه‌کوره‌های تردید می‌آیم
چون آینه‌یی از تو لبریزم...
هیچ چیز مرا تسکین نمی‌دهد
نه ساقه‌ی بازوهایت نه چشمه‌های تنت

بی‌تو خاموشم، شهری در شبم
تو طلوع می‌کنی
من گرمایت را از دور می‌چشم و شهرِ من بیدار می‌شود
با غلغله‌ها، تردیدها، تلاش‌ها، و غلغله‌ی مرددِ تلاش‌هایش

دیگر هیچ چیز نمی‌خواهد مرا تسکین دهد
دور از تو من شهری در شبم ای آفتاب
و غروبت مرا می‌سوزاند

من به دنبالِ سحری سرگردان می‌گردم

تو سخن می‌گویی من نمی‌شنوم
تو سکوت می‌کنی من فریاد می‌زنم
با منی با خود نیستم
و بی‌تو خود را در نمی‌یابم

دیگر هیچ چیز نمی‌خواهد، نمی‌تواند تسکینم بدهد

اگر فریادِ مرغ و سایه‌ی علفم
این حقیقت را در خلوتِ تو باز یافته‌ام

حقیقت بزرگ است و من کوچکم، با تو بیگانه‌ام

فریادِ مرغ را بشنو
سایه‌ی علف را با سایه‌ات بیامیز
مرا با خودت آشنا کن بیگانه‌ی من
مرا با خودت یکی کن...

 

      احمد شاملو 

 

.:. چیز نوشت 7 .:.

 

     یه موقع هایی یه جاهایی پیش یه کسایی یه چیزایی یه جورایی خیلی اذیتت میکنه...

  اتمسفر طوری میشه که حالت تهوع بهت دست میده...

  نه نه دسشویی رو نمیگم اشتباه نکن...

  گاوداری هم نیس ایضا طویله هم نوچ...

  حالا یه موقع هایی یه جاهایی پیش یه کسایی به چیزایی یه جورایی خیلی بهت حال میده...

  چی؟نــه استغفرا...  خیلی منحرفی، خیلی...

  لب بار با یه گیلاس شامپاین تو نایت کلاب؟خیلی بی جنبه ای...

  (بیــــــــب) ؟ ببین منو ، خیلی بیشوبوری!

  حالا یه موقعی یه جایی یه کسی یه جورایی میخواد نگه اون دوتا بالایی کجاس که تو خماریش

  بمونی! مدیــــونی (کشــــدار بخون) اگه فکر کنی ملض دارم! ایضا اگه فکرای دیگه کنی...

  

    بعدش نوشت:

  - Manoto1 کانال جدید خیلی باحاله،برنامه هاش عالیه از دست نده...

  - قهوه تلخ بهتر شده ولی بازم تا بلوتوث بیاد ببینیم...

  - قلب یخی خوبه...

  - uninvited فیلم خوبیه حتما ببین...

  - ناتینگ الس...

!Any idea is equal to 1 tnx to me

 

.:. دلتنگ .:.

 

                               تمام آرزوهای منی کاش ،

                                                   یکی از آرزوهای تو باشم...

 

 

    Any idea is equal to 1 feel homesick

 

.:. غزل .:.

 

                           باغ ها در خویش می خواهند مدفونم کنند

                                 تا درختان هم چو یاران پنجه در خونم کنند

                           کاش در باغ زمین هم میوۀ ممنوعه بود

                                 بلکه آدم ها از این ویرانه بیرونم کنند

                           عشق نایاب است دیگر گرچه لیلی های شهر

                                 با فریب رنگ می خواهند مجنونم کنند  

                           بگذر از خیر حسابم با کرام الکاتبین

                                 امر کن فکری به حال زار اکنونم کنند

                           گوشۀ ویرانه ام امشب درختی سبز شد

                                 باغ ها در خویش می خواخند مدفونم کنند...

 

.:. شخصی 1.:.

 

     دیر بجنبی گرفتار شدی، گرفتار عقاید و احساساتی که متعلق به تو نیست و ولی سعی میکنی

کورکورانه ازش تبعیت کنی.سر تا پا شعار بودی روزی که اومدی و حالا ذهنت خالی از هر حرف و

شعارهای رنگارنگه.درسته، تو زنده ای ولی هنوزم که هنوزه گردی از دیروز لابه لای چشمات نشسته.

این چشما با آدم حرف میزنه و آدمو میبره به روزایی که از ته دل بی غم و غصه این روزگار میخندیدی.

آره چشماتو مبیستی و تمام اتمسفر پر میشد از صدای قهقهه ت.تو عوض شدی، معصومیت تو

چشات دیگه حناش رنگی نداره ولی هنوزم پشت نگاهت یه دنیا صداقته که نمیتونی از دستش بدی.

سعی نکن اونی باشی که نیستی و نمیتونی فقط تظاهر کن به دیگری بودن چون اگر هم بخوای

دیگه برات مهم نیست.چشماتو ببند و ذهنت رو بسپار به قلم و کاغذ و فقط بنویس...بنویس و بازهم

بنویس... تو شاهکارایی از هرز نویسی داری که میتونه مث بمب صدا کنه.کسی چه میدونه شاید

پدر نثر جدید ادبیات تو باشی...ولی کمتر کسی با این طرز نوشته ها ارتباط برقرار میکنه اما اصلا

مهم نیست.مهم اینه که دستات هنوز عادت به نوشتن داره و فکرت اینقد بلند پروازه که میتونه یه

آسمون ستاره بریزه لای دفتر تنهایی هات...

   بعدش نوشت:

 - چرا خوندی؟مگه نگفتم شخصیه؟ ای فضول

 - یکشیه هنوتیمن همهفب هک ملد زا یچ هتفرگ...

 - مای مایند ایز بیزی بات نو ریسپانس ۲ کامپوز...

 - کیییییییییه؟؟؟چییییییییییییه؟؟؟

 

.:. تئاتر تلخ .:.

 

   این روزا قهوۀ تلخ هم زیاد چنگی به دل نمیزنه و انگار همه چیز یه سناریوی از قبل تعیین شده

بود واسه جا انداختن یه جور قانون حق کپی رایت معرفتی با چاشنی لوطی بازی و قلقلک دادن

احساسات ایرانی های احساساتی و رمانتیک، در غیر اینصورت این همه عجز و التماس و "جون من"

و" جون شما" کردن ها و تو بوق کردن و تبلیغ آپارتمان و ماشین و... به خاطر یه اثر متوسط معنایی جز

این نمی تونه داشته باشه.حالا دیگه این دیالوگای طعنه آمیز و کنایه ای هم تکراری شده و نمونه ش

توی خیلی از کارای قبلی فراوون بوده، باید اینو یادمون باشه که اونایی که این کنایه ها بهشون زده

میشه پوستشون کلفت تر از اونی شده که بخوان بهش حتی فکر کنن.یه زمانی شاید یه جورایی

موضغی از طرف کسی گرفته میشد ولی الان نه دیگه عادی شده، کلیشه شده، جواب نمیده

همونطوری که قبلا هم جواب نداد و آب از آب تکون نخورد.این وسط برنده تهیه کننده هایی بودن که

به سود یکی دو میلیاردی که سازمان بهشون پیشنهاد داده بود راضی نشدن و خودشون دست به

کار شدن و نتیجه ش هم همینی شد که می بینین.این اول راه درازیه که بازم یه مدت همه رو سرگرم

و راضی نگه میداره تا یه فکری به حال نقشۀ جدید بشه...

 اینجا ایران، آبان ماه ۸۹...

 همه چی ظاهرا آرومه، یه عده هم واقعا خوشحالن...

                                                                                                        

     Any idea is equal to 1 bitter theater

 

.:. همیشه پای یک زن در میان است .:.

 

   این مسئله واسه همیشه بوده، یعنی از آغاز خلقت بشر و ننه حوا و دختر پسراش تا همین الان

که دارم برات مینویسم.با تمام احترامی که برای مخاطبان مونث این وبلاگ قائلم باید بگم که همه

مسائل ریز و درشت و مشکلات و دعواها و دلخوری ها و حرف درآوردن ها و غیبت و حرف و حدیث

و ... همه و همه محصول هنر نمایی بی عیب و نقص خانوماس وگرنه که مردا اصولا به خیلی از

مسائل زیاد توجه و دقت نمیکنن جز یه عده کم که اونام لقب خاله زنک همیشه بهشون چسبیده

که بازم توی همین یه کلمه هم "زن" داره که اثباتیه واسه همه این حرفا ! اصولا همه بدبختیای این

عالم زیر سر مبارک خانوماس...

      بعدش نوشت:

   - فکر کنم خود خدا هم یه مدت بعد از آفریدن جنس مخالف پشیمون شد ولی دیگه دیر شده بود!

   - با تموم این حرفا، زن بلاس هیچ خونه ای بی بلا نباشه!

   - کامنتای فمنیستی و طرفدار حقوق بشری و مسائل زنان و زایمان تایید نمیشه!واقع گراها و

   حقیقت طلب ها بیان وسط !

  ! Any Idea is equal to 1 agree