عاشق همه سال مست و رسوا بادا             دیوانه و شوریده وشیدا بادا 

        با هوشیاری غصۀ هر چیز خوری              چون مست شدی هرچه بادا، بادا 

 

                     دل من دیگه خطا نکن            با غریبه ها وفا نکن

                     زندگی رو باختی دل من         مردم و شناختی دل من

                     تا به کی سراپا حقیقتی؟          تا به کی خراب محبتی؟

                     هم نشین این و اون شدی         خسته و پریش و خون شدی

                     دشت بخت تو کویر شده         مرغ آرزوت اسیر شده 

                             روبروت سراب               پشت سر خراب

                    ساکت و صبوری دل من        مثل بوف کوری دل من  

                    زندگی رو باختی دل من         مردم و شناختی دل من